در مسائل آينده گفته خواهد شد . ( مسأله 1934 ) : احتياط واجب آنست كه فقير يا مسكين بيشتر از مخارج سال خود وعيالاتش را از زكات نگيرد ، واگر مقدارى پول يا جنس دارد ، فقط به اندازه كسرى مخارج يك سالش زكات بگيرد . ( مسأله 1935 ) : كسى كه مخارج سالش را داشته ، اگر مقدارى از آن را مصرف كند وبعد شك كند كه آنچه باقي مانده به اندازه مخارج يك سال أو هست يا نه ، نمىتواند زكات بگيرد . ( مسأله 1936 ) : صنعتگر يا مالك يا تاجرى كه در آمد أو از مخارج سالش كمتر است ، مىتواند براي كسرى مخارجش زكات بگيرد ، ولازم نيست ابزار كار ، يا ملك ، يا سرمايه خود را به مصرف مخارج برساند . ( مسأله 1937 ) : فقيرى كه خرج سال خود وعيالاتش را ندارد ، اگر خانه‌اى دارد كه ملك أو است ودر آن نشسته ، يا وسيله سواري دارد چنانچه بدون اينها نتواند زندگى كند ، اگر چه براي حفظ آبرويش باشد ، مىتواند زكات بگيرد وهمچنين است أثاث خانه ، وظرف ، ولباس تابستانى ، وزمستانى ، وچيزهائى كه به آنها احتياج دارد ، وفقيرى كه اينها را ندارد ، اگر به اينها احتياج داشته باشد ، مىتواند از زكات خريدارى نمايد . ( مسأله 1938 ) : فقيرى كه ياد گرفتن صنعت براي أو مشكل نيست بنابر احتياط واجب نمىتواند با گرفتن زكات زندگى كند ، ولى تا وقتي مشغول ياد گرفتن است ، مىتواند زكات بگيرد . ( مسأله 1939 ) : به كسى كه قبلا فقير بوده ومىگويد فقيرم ، اگر چه انسان از گفته أو اطمينان پيدا نكند مىشود زكات داد ، ولى كسى كه معلوم نباشد ، قبلا فقير بوده يا نه نمىتوان بنابر احتياط تا وقتي كه اطمينان به فقرش حاصل نشود ، به أو زكات داد .